hy    |   fr

Ոգեթափ լինիմ

sv.

to be emaciated, exhausted;
to wear oneself out.

ՈԳԵԹԱՓ ԼԻՆԵԼ. Թափիլ յոգւոյ զօրութեան. լքանիլ վհատիլ. նուաղիլ. անշնչանալ.

Բազումք ի նոցանէ ոգեթափք լինին. (Եփր. աւետար.։)